Društvo za negovanje tradicija oslobodilačkih ratova Srbije do 1918. godine, podružnica Čačak, danas je položilo venac na grob Budimira Davidovića, povodom 46 godina od njegove smrti.
Budimir Davidović, rođen 1890. godine u Goračićima, bio je učesnik oba Balkanska rata i Prvog svetskog rata kao podnarednik u Drinskoj diviziji. Njegova hrabrost u borbama protiv austrougarskih i bugarskih trupa nagrađena je najvišim vojnim odlikovanjima – dve Кarađorđeve zvezde sa mačevima, Orden Belog orla s mačevima, Obilićeva medalja i Albanska spomenica.
Ipak, velike bitke nisu bile jedine teškoće u njegovom životu. Kao ratni invalid bez ruke, morao je da se snalazi u svakodnevnim poslovima, od nošenja mleka do nadničenja. Njegova porodica, žena i dvoje male dece, živela je skromno u Čačku, a 1942. Davidović je čak pisao predsedniku Srpske Vlade generalu Milanu Nediću tražeći pomoć. Tek od 1954. godine, nova vlast priznaje Solunskim ratnicima dodatak na penziju, što je donekle olakšalo njegov život.
Iako je nakon ratova vodio miran i tih život, njegova hrabrost i posvećenost ostale su zabeležene kroz brojne ordene i priznanja. Danas jedna ulica u Čačku nosi njegovo ime, a sećanje na Budimira Davidovića i njegov život posvećen domovini i dalje inspiriše. Preminuo je u 80. godini života, ostavljajući za sobom priču o hrabrosti, patnji i dostojanstvu.
