Danas Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici obeležavaju praznik posvećen Svetom velikomučeniku i pobedonoscu Georgiju. Ovaj datum u narodnom kalendaru poznat je kao Đurđevdan.
Reč je o jednoj od najrasprostranjenijih krsnih slava u srpskom narodu, ali i o prazniku koji ima šire, svehrišćansko značenje. Posvećen je Svetom Georgiju, koji se ubraja među devet velikomučenika i prve stradalnike hrišćanske vere, čiji je život i stradanje postalo simbol nepokolebljive vernosti hrišćanskom učenju.
Ovaj praznik se u narodu često doživljava kao simbolična granica između zime i leta, odnosno trenutak kada priroda ulazi u svoju punu prolećnu snagu. Upravo zato se Đurđevdan vezuje za početak novog ciklusa u prirodi i životu ljudi.
Prema narodnom verovanju, praznik je usko povezan sa zdravljem i blagostanjem domaćinstva, ali i sa sudbinom mladih ljudi – posebno u kontekstu udaje i ženidbe. Pored toga, u seoskim sredinama Đurđevdan se tradicionalno dovodi u vezu sa plodnošću stoke i očekivanjem dobrih poljoprivrednih prinosa tokom godine.
Zbog svog duhovnog značaja i dubokog ukorenjivanja u tradiciji, Đurđevdan zauzima važno mesto u crkvenom i narodnom životu, obeležavajući se kao dan sećanja, molitve i okupljanja porodice.
