Srpska pravoslavna crkva i obrazovne ustanove širom Srbije danas obeležavaju Savindan, praznik posvećen Svetom Savi, prvom srpskom arhiepiskopu, prosvetitelju i utemeljivaču srpske crkve, države i školstva.
U znak sećanja na njegovu istorijsku i duhovnu ulogu, u školama se organizuju prigodni programi, priredbe i akademije, dok se u crkvama služe svečane liturgije. Svetosavske proslave održavaju se ne samo u Srbiji, već i u regionu i srpskoj dijaspori širom sveta.
Sveti Sava zauzima posebno mesto u srpskoj tradiciji – Savindan je jedan od najznačajnijih crkvenih i porodičnih praznika, a mnoge zanatlije ga proslavljaju kao svoju krsnu slavu. Istovremeno, on je i zvanična školska slava u Srbiji.
Najstariji pisani podatak o obeležavanju Savindana u školama potiče iz 1734. godine, kada je praznik proslavljen u Sremskim Karlovcima. Odlukom kneza Mihaila Obrenovića, školska proslava Svetog Save u Srbiji dobila je zakonski okvir 13. januara 1841. godine. Ubrzo potom, Savindan je uveden kao slava Liceja, a od 1864. godine i Univerziteta.
Predstavnici državne i crkvene vlasti u to vreme doneli su odluku da Sveti Sava bude proglašen za zaštitnika svih škola, uz obavezu da se njegov dan svuda obeležava na najsvečaniji način.
Proslavljanje Savindana kao školske slave trajalo je do 1945. godine, kada je ukinuto odlukom tadašnjih vlasti. Nakon gotovo pedeset godina prekida tokom komunističkog perioda, obeležavanje praznika obnovljeno je 1989. godine.
Neizostavni deo savindanskih svečanosti predstavlja i „Himna Svetom Savi“, praznična pesma za koju se smatra da je nastala krajem 18. veka, odnosno u periodu između 1804. i 1817. godine.
